از مرگش باقى است ، روش هدايتگرى كه بدان عمل شود و فرزند صالحى كه برايش دعا كند . روزه ، فقط دست بازداشتن از خوردنى و نوشيدنى نيست . زيرا مريم ( ع ) فرمود : همانا من براى خداى بخشنده روزه‌اى نذر « 44 » كردم و روزه در اينجا يعنى سكوت . پس زبانهايتان را نگه داريد و ديدگانتان را فروپوشيد ، به هم حسادت نكنيد و با هم ستيز ننماييد كه حسد ايمان را مىخورد چنان كه آتش هيزم را مىخورد . هر كس اخلاقش بد باشد خود را شكنجه كند . احسان چون نام خود باشد و چيزى از احسان برتر نيست جز ثوابش . احسان تحفه الهى است به بنده . نه هر كس خواهد به مردم خوبى كند تواند و نه هر كس بدان رغبت دارد بر آن تواناست و نه هر كس بدان توانا شد ، توفيق آن يابد . هرگاه خدا بر بنده منت نهد براى او رغبت در احسان و قدرت و توفيق آن را فراهم سازد و سعادت به كمال رسد و كرامت براى طالب و مطلوب پديد آيد . براى شيطان لشكرى سخت‌تر از زبان و غضب نيست . خداوند يقين بىشكى نيافريد كه به شك بىيقينى چون مرگ ماننده‌تر باشد . هرگاه ديديد بنده‌اى در پى جست و جو از گناهان مردم است و گناه خود را به فراموشى سپرده ، بدانيد كه گرفتار مكر خداوند باشد . . آن كه بخورد و شكر كند ، ثواب روزه‌دارى را كه براى خدا روزه گرفته دارد . و كسى كه تندرست و شكرگزار است ثواب گرفتار صابر را دارد . براى خردمند سزاوار است كه راستگو باشد تا به سخنش ايمان آورند و بسيار شكر گزارد تا مستوجب افزونى باشد . بر تو روا نيست خيانتكارى را كه آزموده‌اى امين سازى و نيز بر تو روا نيست كه كسى را كه به دو امانتى سپردى متهم كنى . زود رنج را دوست نپايد و حسود را توانگرى نيايد و نظر كردن فراوان در حكمت ، خرد را بارور كند . يك عالم بهتر از هزار عابد و هزار زاهد و هزار مجتهد است . به راستى براى هر چيزى زكاتى است و زكات دانش آن است كه آن را به اهلش بياموزند . قاضيان چهار گونه‌اند : سه تا در آتش و يكى در بهشت . مردى كه دانسته به ناحق قضاوت كند در دوزخ است . مردى كه نادانسته به ناحق قضاوت كند در دوزخ است مردى كه ندانسته به حق قضاوت كند در دوزخ است و مردى كه دانسته به حق قضاوت كند در بهشت است . از آن حضرت دربارهء عدالت پرسيدند ، فرمود : هرگاه از محارم چشم پوشد و از گناهان زبان بندد و از مظالم دست بردارد . هر چه را خداوند از بندگان در پرده دارد از آنان ساقط است تا به آنها اعلام كند و بفهماند . آن حضرت ( ع ) به داود رقى فرمود : دست را تا آرنگ در كام اژدها فرو برى بسى بهتر از آن است كه از تازه به دوران رسيده طلب حاجت كنى . روايى حاجات از درگاه خداست و پس از خدا وسايل آن بندگان اويند كه حوائج به دست آنان

--> ( 44 ) مريم / 26 : إِنِّي نَذَرْت لِلرَّحْمن صَوْماً .